|
Sevgililer
Günü'nün Öyküsü
Aziz
Valentine'ın öyküsü III. Yüzyıl'dan gelir. O dönemde Roma
tahtında İmparator II. Claudius vardı, "Zalim" adıyla
tanımlanan Claudius aşırı savaş ve askerlik tutkunuydu,
her yetişmiş erkeğin muhakkak asker olmasını istiyor ve
kimseye göz açtırmıyordu.
EVLİLİĞİ YASAKLADI
Öylesine ileri gitmişti ki, askerliğe engel oluyor
düşüncesiyle evlenmeyi dahi yasakladı. Gençler şaşkındı,
kimse sevdiği ile beraber olamıyor, Roma kenti sayısı
gittikçe artan ve uzak ülkelerde ölen sevgililerinin
ardından ağlayan kadınlar ve kızlarla dolmuştu. Kısacası
aşk yasaklanmıştı. Bu sıralarda İmparator tüm Romalılar'ın
12 tanrıya tapmalarını aksi şekilde davrananların ve
özellikle de Hıristiyanlar'la ilişkiye girenlerin ölümle
cezalandırılacaklarını emretti.
Bu emre uymayanların arasında Aziz olarak kabul edilen
filozof Valentinus'da vardı, gezerek dinsel vaazlar
veriyor ve İmparator'un hatalı olduğunu anlatıyordu.
Sonunda yakalandı ve hapse atıldı. Valentinus'un hapiste
olduğu günlerde yaşananlar efsaneye dönüşerek günümüze
kadar ulaşmıştır.
GÜZEL JULİA
VALENTİNUS'A GİDER
Hapishaneyi korumakla görevli gardiyanın kızkardeşi
Julia'nın gözleri doğuştan görmemektedir, gardiyan
Valentinus'un anlattığı İsa ilgili öykülerin arasında
körlerin gözlerinin açıldığını öğrenince, kardeşini
gizlice Valentinus'un yanına getirir. Julia çok güzel ve
zeki bir kızdır. Günlerce beraber olurlar, Valentinus ona
Roma tarihini, doğanın yapısını, aritmetiği ve Tanrı'ya
yönelmeyi öğretir. Julia, dünyayı Valentinus'un
anlattıklarıyla görür, onun bilgeliği ile aydınlanır,
güçlenir ve teselli bulur.
Bir gün sorar;
- "Valentinus, Tanrı gerçekten dualarımızı duyar mı?"
Aziz gülümser;
- "Evet, herbirini."
Julia;
- "Her sabah ve her gece ne için dua ettiğimi biliyormusun?
Görebilmek için dua ediyorum, senin bana anlattıklarını
görmeyi çok istiyorum.",
Valentinus;
- "Tanrı bizim için en iyi olanı yapar, yeter ki buna
inanalım."
Julia, yere diz çöker ve;
- "Böylesine inanmak istiyorum, yardım et."
Beraberce duaya başlarlar. Birden hücrenin içersi altın
renkli bir ışıkla aydınlanır ve Julia haykırır;
- "Valentinus, görüyorum, görüyorum."
14 ŞUBAT'TA
ÖLDÜRÜLÜR
Valentinus duaya devam etmesini söyler. Ertesi gün
Valentinus'un ölüm emri gelir, Aziz Julia'ya son bir not
yazar, Tanrı'ya hep yakın olmasını öğütler ve notun altını
"Senin Valentine'ından" diye imzalar. Mektup, ertesi gün
Julia'ya ulaşır, o günün tarihi 14 Şubat 270'dir.
Valentinus, sonradan Papa I. Julius tarafından "Porta
Valentini" adı verilen bir kemer kapısının altına gömülür
(Şimdi orada yani Roma'da Praxedes Kilisesi vardır.)
Julia, mezarın yanına pembe çiçekler açan bir badem ağacı
diker. Günümüzde sevginin ve dostluğun simgesinin badem
ağacı olması buradan kaynaklanır.
|
